عمریست که ما دست به دامان حسینیم

در مجلس روضه همه مهمان حسینیم

چون عشق حسین بن علی راه نجات است

پس تا به ابد مست و پریشان حسینیم

اگرچه در نظرت آنچه نیست ظاهر ماست

سیاه جامه ی سوگت لباس فاخر ماست

سلام می دهم  و دلخوشم که فرمودید

هرآنکه در دل خود یاد ماست زائر ماست

زیبایی ایام جمال حسنین است

دشمن خجل از جاه و جلال حسنین است

فرمود که سرخیل جوانان بهشت اند

این ذکر دل انگیز مدال حسنین است

هر کسی قطره بُوَد ذکر تو دریاش کند

هر که سرمست تو شد مهر تو شیداش کند

گر گدایی کند عالم ز همین خانه بس است

هر گدا را کرم دست تو آقاش کند

حیف است فدایی نَشَوم ، ساده بمیرم

خوب است همانند تو آزاده بمیرم

از ظلم ستیزیِ تو من درس گرفتم

با ننگ نسازم ، بتو دلداده بمیرم

وقتی که حول محور تو سینه می زنیم

یعنی فقط به خاطر تو سینه می زنیم

این سینه زن شدن همه اش لطف فاطمه ست

پس ما به اذن مادر تو سینه می زنیم

عالم از شور تو غرق هیجان است هنوز

نهضت‌ات مایه الهام جهان است هنوز

بهر ویرانی و نابودی بنیان ستم

خون جوشان تو چون سیل، دمان است هنوز

در تمام عمر با چشمان تر گفتم حسین

در غمت با گریۀ شام سحر گفتم حسین

دامنی لبریز گل در دامن خود یافتم

تاکه بایاد غمت با چشم ترگفتم حسین